موسیقی|هنرهای تجسمی

جدیدترین مطالب و مقالات موسیقی , هنرهای تجسمی و گرافیک

ثبت لحظات آزادی

ثبت لحظات آزادی

فرهنگ شهادت، ایثارگری و جوانمردی در اعصار تاریخی ایران خودنمایی می کند. روایت دلاوری ها و حماسه جانفشانی مردمان ایران، حس زیبایی از غرور را برای آیندگان به ارمغان می آورد. حماسه پهلوانانی که به جنگ دیو می رفتند، بار دیگر رنگ واقعیت گرفته و مردانی از ایران زمین برای شکستن کمر دیوصفتان زمانه به وسط گود مبارزه رفته اند. ترکیبی از غرور، تکلیف و انجام وظیفه در این سال ها بسیاری را رهسپار سوریه و عراق کرد.

ppa_benamezeitun_2_950603

از همان روزهای نخست انتشار اخبار و گزارش های حضور ایران در سوریه و متعاقبا نیروهای ایرانی، سرو صداهای بسیاری از گوشه و کنار بلند شد. از یک سو رقبا و دشمنان ایران، تهران به مداخله در کشور سوریه و عراق محکوم می کردند و از سوی دیگر، برخی در داخل، از هزینه ها و تلفات ایران در کشورهای دیگر و عدم ضرورت ورود ایران سخن به میان می آوردند. سوالاتی از این قبیل که چه ضرورتی دارد ایران جان جوانان و مردم خود را در کشوری دیگر به خطر بیاندازد؟ به سوژه تبلیغاتی علیه نیروهای نظامی تبدیل شده بود. اما همه بخوبی می دانند یکی از محورهای اصلی حمایت از تروریسم در منطقه، رویارویی آن با ایران و نفوذ در خاک کشور عزیزمان است. همان گونه که تروریست های گروه داعش توانایی انجام عملیات در قلب اروپا را دارند، این قابلیت را نیز دارند تا در شهرهای بزرگ ایران دست به عملیات تروریستی بزنند. ولی تفاوت اصلی مبارزه ایران با تروریسم، چند وجهی است و تنها اکتفا به داخل مرزها نمی کند و تروریست ها را از مبداء با بحران روبه رو می سازد.

بنابراین، خون های هموطنانی که در سوریه و عراق ریخته می شود بهای سنگین امنیت با ثبات ایران است. کسانی که در سوریه شهید می شوند تا در داخل ایران، مردم با آسایش خاطر به زندگی خود بپردازند. درست در همین نقطه است که معنای ایثار و فداکاری برای وطن مشخص می شود. دلیرمردانی که در جنگ ۸ ساله از ذره ذره خاک ایران دفاع کردند، در نسل های جدید، به گونه ای دیگر آن شهامت را به رخ تاریخ کشیده اند. در جوار اهل بیت کشته می شوند تا هموطنان شان در داخل ایران، کشته نشوند و زهر تروریسم در دمشق و حلب گرفته می شود تا زهرشان به ایرانی ها آسیبی نرساند. همچنین این دلیر مردان از خاک سوریه و مردم بی دفاع و مظلوم این کشور دفاع می کنند، مردمی آواره و جنگ زده که سال هاست تحت ظلم داعش زندگی می کنند و امیدشان به گروه های مقاومت ارتش سوریه و مدافعان حرم است. مردم شهرهایی مانند نُبل و الزهرا که با کوشش و مجاهدت مدافعان حرم پس از چهار سال از نیروهای تکفیری پس گرفته شد و سرانجام مردم این شهرها طعم آزادی و آرامش را چشیدند. نمایشگاه عکس «به نام زیتون» روایتی است از اولین روزهای آزادی این دو شهر توسط مدافعان حرم و ارتش سوریه. عکس هایی که در حافظه تاریخی جهان ثبت خواهند شد. عکس هایی که هر کدام به اندازه کتابی قطور حرف برای گفتن دارند.

در عکس های نمایشگاه «به نام زیتون» آنچه بیش از همه توجه مخاطب را به خود جلب می کند، موج احساسات مردمی است که در تک تک آثار دیده می شود. احساسات دخترانی جوان که از حضور نیروهای ارتش کشورشان و مدافعان حرم شادند و با موبایل هایشان از این لحظات زیبا تصویر برداری می کنند، احساسات پاک مادرانی که فرزند خود را در دوره حصر شهر از دست داده اند، احساسات سربازانی که از حضور در شهرهای آزاد شده شادند، احساسات کودکانی که با هیجان سربازان را دنبال می کنند و… . کمتر کسی با دیدن این عکس های سرشار از حس و شور و شوق که با حال و هوای آزادی و رهایی و تجمیع غم و شادی همراهند، تحت تاثیر قرار نمی گیرد. در واقع تماشای این لحظات تلخ و شیرین آن قدر مخاطب را غرق می کنند که دیگر مجالی برای دقت بر قاب بندی های نکات فنی باقی نمی ماند.

عکس های این نمایشگاه را حسین مرصادی که خود یک مدافع حرم است ثبت شده است. مرصادی در دستی اسلحه و در دست دیگر دوربین خود را حمل کرده تا در این نبرد نه از وظیفه انسانی خود که دفاع از مظلوم است باز بماند و نه از وظیفه ژورنالیستی اش به عنوان یک خبرنگار. حقیقتا عکاسی در شرایط جنگی دشوار است چه برسد به اینکه عکاس خود رزمنده نیز باشد. مرصادی درباره عکاسی در شهرهای نُبل و الزهرا می گوید: «در ابتدای اعزام به سوریه قرار نبود كه عكاسی كنیم، اما بعد از طی كردن مراحلی و درخواست دوستان توانستم دوربین‌ را به سوریه ببریم و گوشه‌ای از زحمات رزمنده‌ها را به تصویر بكشم. بعد از اینكه شهر‌های نُبل و الزهرا آزاد شد، وارد شهر شدیم، اشتیاق مردم را هیچ دوربینی نمی‌توانست به تصویر بكشد آن لحظات تداعی‌كننده آزادسازی خرمشهر بود و ما هم جزو اولین گروهی بودیم كه وارد شهر شدیم. خوشحالم توانستم در کنار جنگ با گروه های تکفیری گوشه ای از لحظات ماندگار تلاش همرزمانم را نیز ثبت کنم.»

نمایشگاه عکس «به نام زیتون» سند تصویری دیگری است بر لزوم حضور مدافعان حرم در کشورهای سوریه و عراق. تماشای شادی و آرامش مردم شهرهای آزاد شده از بند تروریست های ددمنش و وحشی که از هیچ عمل غیرانسانی و دهشتناکی ابا ندارند، برای هر انسان آزاده ای خوشایند است. ضمن اینکه دیدن این عکس ها باعث می شوند حالا که در شهرهای امن کشورمان زندگی می کنیم قدردان این آرامش و بانیان آن که مدافعان حرم در خارج از مرزهای ایران و سربازانی جان برکف در داخل خاک کشورمان هستند باشیم.

ارسال دیدگاه جدید
از نوشتن دیدگاه های غیر مرتبط با پست جدا خودداری کنید.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

دیدگاهی ارسال نشده است!